ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ.

Αγαπητοί αναγνώστες, βρίσκομαι στο δίλλημα αν θα πρέπει σήμερα να συνεχίσω τη δημοσίευση της συλλογής μου "ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ", ή αν θα πρέπει να αποτήσω φόρο τιμής στο ίνδαλμα κάθε συζήγου και πατέρα.Τελικά αποφάσισα το δεύτερο, μέρες που είναι.Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή για αυτόν που μεταμορφώθηκε από απόλυτο θύμα της συζήγου, σε φωτεινό φάρο για τον κάθε πικραμένο παντρεμένο.Ίσως αυτό που δεν γνωρίζει το πλατύ κοινό είναι η αιτία αυτής της μετάλλαξης.Με μεγάλη ταπεινότητα σας πληροφορώ πως αιτία για το γεγονός είναι ένα από τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα του χωρικού το οποίο και σας παραθέτω.














Τα μάθατε τα μάθατε τί έπαθε ο .................,
που ήταν άξιο παιδί και παληκάρι πρώτης?
Πάνω που συμαζεύτηκε και άλλαξε η ζωή του,
και όλοι απορούσαμε με την υπομονή του,
απότομα και ύπουλα τον χτύπησε η μοίρα
ολημερίς μοιρολογεί και κλαίει σαν τη χήρα.
Κανένας όμως δεν του φταίει γι' αυτή του τη μιζέρια,
γιατί όταν χρειαζότανε δε δουλευε τα χέρια.
Καθώς το λέγαν οι παλιοί, το λένε και οι γέροι,
εις της συζήγου τον ποπό πρέπει να πέφτει χέρι.
Και τη γυναίκα τη σωστή την έχεις μες στη μάντρα,
το λέει κι' ο απόστολος ινά φοβήται άνδρα.
Στις τράπεζες που δούλευε και του'φερνε τα φράγκα,
αυτός κοκορευότανε και έκανε το μάγκα.
Μα όπως μετράει τα φάλτσα της η κεφαλή της στέκας,
έτσι δουλέυει το μυαλό της πονηρής γυναίκας.
Λατινικά μελέταγε αρχαία και ιστορία,
στα μάτια στάχτη του'ριχνε και το'παιζε κυρία.
Και ξαφνικά ένα πρωί έφυγε για τη Θράκη,
μονάχο του το άφησε το Αγαμεμνονάκι.
Κι ολημερίς κι ολονυχτίς στη ξενιτιά γυρίζει,
στις Σάπες είν' η Μαριγώ κι' ο Μένιος μας σαπίζει.

















Μετά από αυτό , το παληκάρι μας αποφάσισε να σκίσει τη γάτα, και το έκανε με τρόπο που δεν χωρά αμφισβητήσεις.Ένα μεγάλο ΕΥΓΕ στο αγόρι μας, και είθε η πράξεις του να βρουν μιμητές και σε άλλους , κουμπάρους του και μή.

Γιατί και πώς ζουν ανάμεσά μας.

Από μικρός φαινότανε οτί θα μεγαλώσει
και μες στα δυο του δάχτυλα τον κόσμο αυτόν θα λειώσει.
Ανέβηκε απ την κοίλη γη και βγήκε στον αέρα,
στις νοσοκόμες ψέλισε την πρώτη καλημέρα.
Νηπιαγωγείο πήγαινε κι έλυνε εξισώσεις,
των νεφελίμ το καύχημα, ο πρώτος στις δηλώσεις.
Στην πρώτη του Δημοτικού να πάει σαν ήρθε η ώρα,
τον Αρχιμήδη τσάκιζε μα και τον Πυθαγόρα.
Σαν πήγε στο γυμνάσιο ο μπούλης, ως προείπα,
με κουάρκ συνουσιαζότανε και με την μαύρη τρύπα.
Στο λύκειο όλα ευκολα ήταν γι' αυτόν βεβαίως,
το μόνο του ελλάτωμα δεν ήτανε ωραίος.
Προσπάθησαν οι μιαροί και του φτιαξαν τη φάτσα,
μα δεν μπορέσαν την κοιλιά ,ήτανε σαν χλαπάτσα.
Σαν έκανε τα μάστερ του μα και τα ντοκτορά του,
τότε αυτός εντρύφησε στα σοσιαλιστικά του.
Και βρέθηκε στο κίνημα, ολίγον από σπόντα,
ευθής δελφίνος έγινε και άρχισε η τσόντα.

Πήραν χαμπάρι οι ελοχίμ τους μιαρούς σκοπούς του
και αμέσως σακουλεύτηκαν πως βρόμαγε ο πους του.
Και του' στησαν μια μηχανή, του' στησαν μια πλεκτάνη,
κι'αυτός ιδέες φοβερές μες στο μυαλό του βάνει.
Θέλει να γίνει αρχηγός να γίνει κυβερνήτης,
του κέντρου ο ηγήτορας, ναγίνει και προφήτης.
Απέναντί του έβαλαν τον μαλθακό Γιωργάκη,
κι' η νίκη φάνταζε γι' αυτόν σαν να'ταν παιχνιδάκι.
Μα όταν θα'ρθει ο καιρός να πάνε να ψηφίσουν,
όλοι οι πρασινοφρουροί αυτόν θα τιμωρήσουν.




















Τα λέει όλα ο ΛΙΑΚΟ τ'ακούει όλη η χώρα,
τους ...ελοχίμ τους...νεφελίμ και την κακή τους ώρα.

Η ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ

Αγαπητοί αναγνώστες, με χαρά σας ενημερώνω πως όλα είναι έτοιμα για την δημοσίευση της νέας ποιητικής συλλογής του χωρικού, η οποία θα γίνει από στιγμή σε στιγμή.Δίνω λίγο χρόνο σε όσους θέλουν να εξομολογηθούν και να μεταλάβουν, γιατί το υλικό θα κάνει πάταγο και θα αφήσει πολλούς άυπνους για νύχτες.Ο τίτλος της συλλογής είναι¨ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ¨

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΝΤΙΟ

Του κύκλου τα γυρίσματα που ανεβοκατεβαίνουν
κι' είτε καλώς είτε κακώς στη Σαλονίκη βγαίνουν,
με κάναν και ξεκίνησα προχθές αργά το βράδυ,
για μία τσάρκα αμάλαγη με δίχως ασχημάδι.
Και κει εβρήκα φίλοι μου θερίζοντος του κρύου,
ένα στενό που έβγαζε στο σπίτι του ποντίου.
Αμέσως με πλυμήρησαν χιλιάδες αναμνήσεις,
απ΄τα παλιά καμώματα και τις περιηγήσεις.
Να μη σας τα πολυλογώ ξεκίνησα να πάω
κι έτσι σε μερικά λεπτά κουδούνι του χτυπάω.
Ήτανε μέσα το παιδί και άνοιξε την πόρτα,
το μόνο που δε μου'ριξε το μύτο τουΒονόρτα.
Στο τέλος τον κατάφερα να μου μιλήσει λίγο,
αφού είχα πει από μέσα μου θα σηκωθώ να φύγω.
Και τότε μου εξήγησε πως έβρισκε εμπόδια,
γιατί είχα χάσει λέει εγώ πολλά πολλά επεισόδια.
Έγινε μέγας και τρανός, απέκτησε και ταίρι,
μέχρι που της εχούφτωσε και το ένα κολωμέρι.
Επίσης συμφωνήσανε και φτιάξανε ροκ σχήμα,
κι'αυτό θα ονομάζεται "σου κατουρώ το μνήμα".
Θα τραγουδά ο ίδιος του για λευτεριά των σκλάβων,
μ'αυτή τη διαμαντένια του φωνή οκτώ οκτάβων.
Για ντράμερ ήταν εύκολο δεν βρήσκανε μπασίστα,
στη θέση του προσλάβανε έναν λετσοτουρίστα.
Ο Μένιος ο διδάσκαλος θα παίζει την κιθάρα,
οπίσθια φωνητικά Γωγώ η αλανιάρα.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΝΤΙΟ

Αγαπητοί αναγνωστες σας ενημερώνω πως πολύ σύντομα θα έχετε την ευχαρίστηση να διαβάσετε ολοκαίνουργια ποιητικά αριστουργήματά μου. Προς το παρόν θα δημοσιεύσω μερικά παλαιότερα ανέκδοτα δικά μου στοιχουργήματα ιδιαιτέρως καυστικά για ορισμένους.

ΝΟΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΣ

Κλεμμένο από "Αντών Τσαούς."

Πέντε μάγκες στον Περαία, πέρναγαν απ τον ντεκέ,
κάποιος είπε απ' την παρέα πα να πιούμε εν' αργελέ.
Μπήκαν μέσα να φουμάρουν κάλεσαν τον ντεκετζή,
πιάσε εν' αργελέ αφράτο με Περσίας τουμπεκι.
Δύο τάλαρα τον δίνεις, τρία θα σου δώσουμε,
κι αν η γκλάβα μας γεμίσει θα σε προτιμήσουμε.
Φούμαραν μα ήταν ζούλα, φώναξαν τον ντεκετζή,
δεν κατάλαβαν μαστούρα ήταν σκέτο τουμπεκί.
Ρε τί νόμιζες πως έχεις τίποτα κορτάκηδες?
Ούτε πιτσιρίκια έχεις ούτε και πρεζάκηδες.
Άμα κλείσουν οι ντεκέδες Πειραιά Κρεμμυδαλού,
τότε πια θα κουβαλάω στην σπηλιά την κουρελού.

ΣΚΥΛΑΔΙΚΟ

Σε γνωρισα μέσα στο μπαρ του φίλου μου του Φώτη,
και κει σε καψουρεύτηκα μωρό μου με την πρώτη.
Δεν μου'δωσες τον αριθμό εσύ του κινητού σου,
καλά δεν το κατάλαβα τί είχες κατά νου σου.
Και από τότε ολονυχτίς γυρίζω στα μπαράκια,
απ' την πολύ καψούρα μου μιλάω στα σφηνάκια.

Αφου λες οτί με θες και σου άναψα φωτιές,
πως με σκέφτεσαι και κλαις,στείλε μου ένα s.m.s.
.

Μόνο να γράφεις τ'όνομά σου
και κείνο το μαθες μισό.
Μα εξασκείς τα Ελληνικά σου,
με τον Βαγγέλη τον χονδρό.

θα σε ξανάβρω με τον Ντρούπι
τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς.
Στη Χαριλάου την Τρικούπη,
τη Μαριλίζα να κερνάς.

Της ήττας το στενό γεφύρι
θα το περάσετε μαζί.
Με τον Τηλέμαχο Χυτήρη,
με τον Λιβάνη τον Καψή.

Θα σε ξανάβρω με τον Ντρούπι,
τρείς του Σεπτέμβρη να περνάς.
Στη Χαριλάου την Τρικούπη,
τη Μαριλίζα να κερνάς.

Είσαι παιδί ωραίο, σε λένε Παπαντρέο
για γαλονάκια και βαθμό σε είχανε.
Σου δώσανε το κόμμα κι ας ήτανε σε κώμα,
και τώρα σε φωνάζουνε ανίκανε.
Και όλοι απεφάνθησαν πως ετρελάθης
αφού δεν προσαρμόστηκες καλά να πάθεις.
Ημέρες αποφράδες και οι Πρωτοπαπάδες
βγαίνουνε στα παράθυρα και βρίζουνε.
Και τ άλλα τ'Αλευράκια, Σιμίτια Κουλουράκια,
ότι έχτισες σε μια βραδιά γκρεμίζουνε.
Μες στον πυρήνα μας θαρούν πως θα μπουκάρουν,
το λαικό μας κίνημα να πατρονάρουν.
Ω εποχή λαθραία απέβηκες μοιραία
και πλήγωσες τόσα παιδιά ευαίσθητα.
Και συ μου κάνεις πλάκα με Στέφανο Τζουμάκα,
κι'άλλα παπαγαλάκια ακαλαίσθητα.
Ότι ενθάδε κείμεθα, ώ ξειν αγγέλειν,
κι' απολωλότες είμεθα απ'τον Βαγγέλην.

Το μούσι

Αν νομίζεις βρε Αλέξη
πως το μούσι είναι σέξι,
ρίξε και σε μας μια λέξη
αν χιονίσει ή αν βρέξει.
Έχει πάει η ώρα έξι,
θα γαμήσουμε πριν φέξει?