ΧΩΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΡΟΔΟΥΛΑ

Συνέχεια απ'το προηγούμενο...




Ο χωρικός φοβήθηκε και έκρυψε την μπάμια,
το χρώμα αμέσως έχασε ωσαν να είδε λάμια.
Μπροστά του δεν αντίκρυζε μια κάποια καμαριέρα,
παρά του αφέντη του έβλεπε την ώρια θυγατέρα.

Που έμοιαζε με του δειλινού το πορφυρό το στέμα,
το φέγγος το περίλαμπρο, το αλικό σαν αίμα,
σαν το φεγγάρι το χλωμό που βγαίνει κάθε βράδυ,
σαν τη σταγόνα της βροχής στο χέρσο το λιβάδι.

Σύχασε κύριε Χωρικέ ,του έγνεψεν η κόρη,
πρώτη φορά μου δεν θωρώ πρατσαλισμένο αγόρι.
Μπορεί ,όπως το κατέχετε,να είμαι μια παρθένα,
κάτι όμως με δασκάλεψε η μάνα μου και μένα.



Καθώς ακούει ο Χωρικός πως μίλησε σαν τσούλα,
σαν καταιγίδα έπεσε επάνω στην Ροδούλα.
Την άδραξε από την κοιλιά, της έσκισε την μπόλια,
μες στο μυαλό του χόρευαν διαβόλια και τριβόλια.

Την ξάπλωσε ανάσκελα, της σήκωσε τα πόδια,
σ'αυτή του την διείσδυση δεν έβρισκε εμπόδια.
Κι'αυτή ,που χρόνια ολάκερα την έτρωγε σαράκι,
ζεστό,υγρό και τρυφερό προσφέρει το μουνάκι.

Μετά την βάζει μπρούμυτα στα τέσσερα την στήνει
και ένα ααχ μακρόσυρτο η αρχόντισσα αφήνει.
Ένοιωσε αγαλλίαση, ένοιωσε μια ζαλάδα,
ήτανε κάτι πιο γλυκό κι'από την μαρμελάδα.

Και έριχνε διπλοπηδιές με τόση μαεστρία,
που του'ρθαν πάλι στο μυαλό προγόνων μεγαλεία.
Και πάνω στην κορύφωση,σ'αυτό το μετερίζι,
ο γάιδαρος ετρόμαξε κι' άρχισε να γκαρίζει.



Συνεχίζεται...

Νέο βουκολικό δράμα.

ΧΩΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΡΟΔΟΥΛΑ


Ήτανε μέρα του Μαγιού και ρόδιζε η αυγούλα
η φύση στολιζότανε σαν να'τανε νυφούλα,
μέσα από τις φυλωσιές τραγούδαγαν τ'αηδόνια,
λυώναν επάνω στα βουνά τα τελευταία χιόνια
.
Κι ένας μπερμπάτης χωρικός που ήτανε κολίγος,
κείνη την ώρα ξύπναγε κι'ήταν γεμάτος σφρίγος,
κίνησε για τα κτήματα, κίνησε στα σιτάρια,
όμως εκείνο το πρωί, τον τρώγαν τα παπάρια.

Μονάχος ερωτήθηκε,μονάχος απεκρίθη
τί να'ναι τάχα η φωτιά που του'καιγε τα στήθη,
και του'ρθε η απάντηση,του ήρθε και η λύση,
είχε περάσει πια καιρός απ'το στερνό γαμήσι.

Ξάπλωσε εις τις καλαμιές δίπλα σ'ένα ρυάκι,
μιας χωρικής σκεφτότανε το τρυφερό μουνάκι,
έβγαλε το παπάρι του κι άρχισε να το παίζει,
άφησε το γαιδούρι του εκεί σιμά να χέζει.

Η μοίρα όμως ξέρουμε όλοι μας πως τα φέρνει
άλλοτε μας χαιδολογά και άλλοτε μας δέρνει,
έτσι και τότε χτύπησε εκείνη την αυγούλα,
κι'έφερε μπρός στον χωρικό την όμορφη Ροδούλα.



Σαν τί να θέλει μόνο του ετούτο το γαιδούρι
γιατί'ναι τόσο ανήσυχο κι'έχει θλιμμένη μούρη,
μην είναι κάποιου άρχοντα, μην είναι για εμένα?
Αυτά αναρωτιότανε η όμορφη παρθένα.

Ξάφνου ακούει θόρυβο μέσα από τα καλάμια
και ευθής θωρεί τον χωρικό που κράταγε την μπάμια.
Εν πρώτοις εταράχθηκε μετά την πιάσαν γέλια,
μια υγρασία αισθάνθηκε ανάμεσα στα σκέλια.



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΧΩΡΙΚΟΥ

Αγαπητοί αναγνώστες, θέλω από το βήμα αυτό να καταγγείλω τον βρώμικο και ανηλεή πόλεμο που δέχομαι από γνωστούς αντιδημοκρατικούς και φασιστικούς κύκλους ,που σαν σκοπό έχουν να αμαυρώσουν την εν γένει εικόνα μου και τους αγώνες μου για την δημοκρατία.Χρησιμοποιούν ψευδώνυμα όπως Χαρίλαος απ'το Παλιοζογλώπι σαν άλλοι Κουρήδες, [τον θυμάστε αυτον που γκρέμισε τον Καραμανλισμό...]και προσπαθούν να πείσουν τους αφελείς οτί τάχα ο Χωρικός πουλήθηκε στο κεφάλαιο και προσκύνησε τον Άνταμ Σμιθ.Η καλύτερη απάντηση γι'αυτούς είναι το παρακάτω ποιητικό πόνημα.


Μαύρα κοράκια με ράμφος γαμψό,
πέσαν επάνω στον χωρικό.
Άγρια κράζουν για αίμα διψούν,
τον Χωρικό στο τζακούζι να δουν.
Βάλαν στο στόμα τους τον πιό μεγάλο
αντιφασίστα ποιητή,
μα η τιμωρία τους το δίχως άλλο,
πρέπει να είναι φοβερή.
Γίγας στους γίγαντες ο Χωρικός,
μπροστά στη λάσπη στέκει ορθός.
Τους δικαστές του χτυπάει σκληρά,
τους ξεσκεπάζει, τους ποδοπατά.
Μπροστά στις σάουνες και στα τζακούζια
έδειξες σ'όλους Χωρικέ,
οτί καλύτερα να τρως καρπούζια,
παρά χαβιάρι και πατέ.
Με επανάσταση και με θυσία
έδειξες σ'όλους τους λαούς,
πώς να παλεύουν πώς να νικάνε
τους ταξικούς τους τους εχθρούς.

χαρίλαος από το παλιοζογλόπι said....

μάλλον αυτό εννοεί...

O ΧΩΡΙΚΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΣΤΗ ΦΑΜΠΡΙΚΑ

Η φάμπρικα δεν σταματά δουλεύει νύχτα μέρα,
και αν μου έρθει ένα σκατό να το εβγάλω δεν μπορώ,
μα αποβάλω απ'τον πρωκτό πεπιεσμένο αέρα.
Δουλεύω στην γεμιστική απ'το πρωί ως το βράδυ,
γεμίζω πίτες κρουασάν όσα οι άλλοι θε να φαν,
μα δε μπορώ να κάνω μαμ ούτ' ένα παξιμάδι.
Απ'την ταινία μου μπροστά περνάνε οι μπουγάτσες,
τυροπιτάκια στη σειρά κολοκυθόπιτες κιχιά,
μα ώ μεγάλη συμφορά τα βλέπω σαν χλαπάτσες.
Κι' έτσι στο πόστο μου σκυφτός χάνετ' η όρεξή μου,
είμαι το νούμερο οχτώ με ξέρουν όλοι με αυτό,
και δεν με λένε χωρικό οι φίλοι κι' γνωστοί μου΄.

ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ

Αγαπητοί αναγνώστες, σας γράφω με βαθειά ανυσηχία μα και συγκίνηση γιατί όσα μόλις μου αποκαλύφθησαν δεν θα μπορούσε να τα συλλάβει ούτε ο πιό ευφάνταστος νους.Η φαντασία όμως ωχριά μπροστά στην πραγματικότητα... Εδώ και πολλά χρόνια, η ομάδα μου και εγώ, ήμασταν στα ίχνη ενός κρυφού και φοβερού εχθρού,ο οποίος ,σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες είναι ηλικίας 3546 ετών.Όσες φορές πλησιάσαμε σ'αυτόν και ήμασταν μια ανάσα απ'το να τον ξεσκεπάσουμε, ξεγλιστρούσε με κάποιον σατανικό τρόπο και γελούσε πίσω από την πλάτη μας.Σε διάφορες αποστολές η ομάδα μου έχει χάσει ορισμένα από τα πιο ικανά της στελέχη στον αγώνα εναντίον αυτού του μιάσματος.Ήρθε όμως η ώρα του θριάμβου και της δικαίωσης.Μετά από αδιάκοπους και επίπονους αγώνες, είμαστε πλέον σε θέση να τον ξεμπροστιάσουμε και να θέσουμε την παγκόσμια κοινότητα προ των ευθηνών της.Οι στιγμές είναι ιστορικές μα και τραγικές συνάμα γιατί ποιός θα το πίστευε πως αυτός ο καλός οικογενειάρχης, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας δεν ειναι άλλος από τον μεγαλύτερο εχθρό του Ελληνισμού, τον φονέα των ηρωικών ΕΛ που έπεσαν μαχόμενοι στη μάχη εναντίον των μιαρών, δεν είναι άλλος από τον ειδικό απεσταλμένο των νεφελίμ στην επιφάνεια της γής με μοναδικό σκοπό να εξωντόσει κάθε τι Ελληνικό, κάθε τι ανθρώπινο, κάθε τι σοσιαλιστικό.Θα σας πω όμως την ιστορία από την αρχή, τουλάχιστον όσα μας είναι γνωστά μέχρι τώρα που σας γράφω γιατί συνεχώς φτάνουν καινούργιες πληροφορίες για την υπόθεση.
Οι πρώτες αναφορές για το άτομό του ανάγονται στην εκστρατεία του Ιάσωνα στην Κολχίδα όπου αυτός ,μένοντας πάντα στη σκιά, ήτανε ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ του μικρού πλοιαρίου που προσπάθησε να παρεμποδίσει την έξοδο της 'Αργούς" από το εχθρικό λιμάνι των νεφελίμ. Αργότερα τον συναντάμε στην αρπαγή της ωραίας Ελένης, ας μη μας ξεφεύγει το ΕΛ στην αρχή του ονόματός της,από τον πρίγκηπα νεφελιμ Πάρη, όπου αυτός ήταν ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ του πλοίου που τους φυγαδευσε στην Τροία.Παντοτε είχε μια παράξενη σχέση με την θάλλασα και ίσως έτσι εξηγήται ο κατοπινός ισχυρισμός του οτί κατάγεται από τον Πειραιά.
Στη συνέχεια οι ιστορικές παρουσίες του πυκνώνουν.Από τον μεγάλο Οδυσσέα που θαλλασοδερνόταν μέχρι τις μεγάλες ναυμαχίες με τους νεφελίμ στη Σαλαμίνα και αλλού ,ήταν πάντα εκεί επιτελόντας το μιαρό του έργο.Την Βυζαντινή περίοδο τον βρίσκουμε ως ναυαρχο του στόλου των χθονίων με το όνομα Πίρι Ρέις και την εποχή της μεγάλης του έθνους παλιγενεσίας κυβερνήτη της ναυαρχίδας των νεφελίμ που βύθισε ο θρυλικός ελοχίμ πυρπολητής Κανάρης έξω από τις κανάριες νήσους.Στα νεώτερα χρόνια, ήταν ο μισητός ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΑΠΑΡΑΣ που έσπειρε τον τρόμο στον δημοκρατικό στρατό τα χρόνια του εμφυλίου. Επίσης ήταν ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ του Σισμικ όταν οι νεφελιμ προκάλεσαν τον ηρωικό ΕΛ πρωθυπουργό Α.Γ.Π .΄Τις στιγμές που μιλάμε, ήδη κυκλοφορεί στο διαδύκτιο με το όνομα καπετανκ που παραπέμπει στο προσωνύμιό του αλλά και στο τάνκερ που υποστηρίζει για αρχηγό της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης , με σκοπό βέβαια τον αφανισμό της.Αγαπητοί αναγνώστες οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές.Τώρα που αποκαλύφθηκε ο προδότης που ζει αναμεσά μας είναι χρέος του καθενός να προστατεψει την ιερή γη των ΕΛ ΕΛ-ΛΑΣ με όποιον τρόπο μπορεί.
Υ.Γ Θα επανέλθω σύντομα με νεώτερα.